Pagina's

Posts tonen met het label vrouwen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vrouwen. Alle posts tonen

zondag 28 februari 2010

Rokjesdag!

Dag,

Het ziet er misschien nu nog niet naar uit. Immers het regent al de hele dag. En het lijkt wel of het de afgelopen maanden alleen maar grijs is geweest buiten. Natuurlijk konden we genieten van de sneeuw maar de afgelopen weken werd de sneeuwpret al verdrongen door een wat herfstig weerbeeld. Regen, wind, waterkou zoals ze dat bij ons thuis altijd noemden, en grijze, mistige luchten waar alles kleurloos lijkt te worden en op elkaar gaat lijken.

Ook vandaag is weer zo'n dag waarop het lijkt als of het nooit meer lente wordt, natuurlijk hier en daar zien we al een sneeuwklokje maar daarvoor moet je wel naar buiten en dat is vandaag toch een wat minder goed idee.

En ineens kreeg ik zo'n raar gevoel. Rokjesdag! Deze week moest ik er al een aantal keren aan denken. Rokjesdag, de uitvinding van Martin Bril, het eerste echte begin van de lente, waarbij je ineens de vrouwen weer met blote benen, gerende rokken, al dan niet aangevuld met zomerlaarzen of kekke pumps de straten ziet overnemen. Voor Bril was het het ultieme begin van het voorjaar. Niks seksistisch, gewoon voorjaar! Het concept moet ontstaan zijn door jarenlange observaties van vrouwen en hun gedragingen. En door de manier waardoor hij er over schreef, over sprak, de bewonderende toon, namen ook wij, de vrouwen, dit concept over. We verheugden ons erop. De dag dat het weer kon, blote benen, rokken, laarzen, loshangende trenchcoats, misschien zelfs wel lunchen zonder jas of met alleen een omgeslagen sjaal of vest.

Martin Bril is er niet meer. Nog dagelijks mis ik zijn observaties in de krant of in andere media. Maar ik stel voor dat we ROKJESDAG tot in lengte der dagen in ere houden.  Laten we met z'n allen, zo mogelijk op dezelfde dag, die allereerste echte lentedag, die dag uitroepen tot rokjesdag.

Natuurlijk, vaak constateer je pas in de loop van de dag dat het echt zo ver is, maar volgens mij kennen we allemaal het gevoel. Volgens mij is dat de manier om Bril te eren voor de man die hij was. 

Met alle (sociale) media die we hebben, moet ons dat toch lukken op het moment dat het zover is! Ik stel nu al voor, de hashtag is #rokjesdag !!!!! Laat het maar heel snel zover zijn.

Tot gauw,
JJ

maandag 2 november 2009

Vrouwen aan de top!

Dag,

Hebben jullie het al gelezen: http://www.womancapital.nl/manifest/manifest.htm van Woman Capital?
Ik heb het manifest inmiddels ondertekend. Ik had het liever niet gedaan. Lang heb ik op het standpunt gestaan dat, en dan betrek ik het maar op mezelf, ik niet als excuus truus een hogere functie aangeboden wil krijgen in een organisatie. In het verleden heb ik daarom zelfs banen geweigerd. Maar dat was tenminste vijftien jaar geleden. Toen hoopte ik nog dat het aantal vrouwen in hogere functies vanzelf zou toenemen. Of omdat de mannen niet langer om ons heen konden, of omdat het oldboys netwerk vanzelf uit zijn voegen zou barsten. Maar helaas, het aantal vrouwen in veel topposities is in veel sectoren nog steeds marginaal.

Is dit manifest waarin gepleit wordt voor quota voor vrouwen in bestuurs- en toezichthoudende functies in grotere bedrijven, dan de beste oplossing. Nee, want we willen niet alleen vrouwen in bestuursfuncties maar ook op hogere posten in de bedrijven zelf. En dan niet alleen in de grote organisaties en bedrijven maar ook in bijvoorbeeld het MKB. Niet alles valt te realiseren door middel van quota. Vaak zullen we moeten beginnen met streefcijfers waarbij we de organisaties die dat niet halen, er op aanspreken waarom hen dat niet lukt. Ze moeten aantonen wat ze hebben gedaan om vrouwen binnen te halen en te behouden. Waarbij het dan uiteindelijk gaat om een goede balans tussen het aantal mannen en vrouwen.

Dus nee, dit manifest is niet mijn ideaal. Quota zouden niet nodig moeten zijn. Maar we moeten ergens beginnen. Als we aan de kant blijven staan, gebeurt er namelijk helemaal niks of heel erg weinig zoals we de afgelopen jaren helaas hebben moeten constateren.

Je kunt dit manifest nog steeds ondertekenen. En laten we in de tussentijd vanuit onze eigen werkkringen en omgevingen bijdragen aan een betere man-vrouw verhouding in organisaties waardoor, in mijn optiek, de effectiviteit van een organisatie alleen maar kan verbeteren.

Ik wens ons succes.

Jellie

Ps, een ander goed initiatief op dit gebied is http://www.talentnaardetop.nl/

maandag 12 oktober 2009

Rolemodels

Dag Lezer,
Zaterdag 10 oktober was ik met M bij de verkiezing van de Etnnische Zakenvrouw van Nederland http://www.ezvn.nl/ . Een fantastische gala-avond. Iedereen was er, Prem presenteerd, de dames die hebben gewonnen hadden het verdiend, de Minister President was amusant, waarover iedereen overigens erg verrast leek te zijn, er was muziek van Replay, een modeshow van Ronald Kolk, http://www.ronaldkolk.nl/ één van mijn favorieten en de gasten waren leuk! Kortom, alle ingredienten voor een topavond.



Maar eigenlijk is het niet ok dat we dit soort avonden nog moeten organiseren. Awards voor etnische zakenvrouwen, de verkiezing van de Nederlandse zakenvrouw en manager van het jaar, de CAP-awards voor mensen met een handicap en ga zo nog maar even door. Blijkbaar hebben we nog steeds dat soort rolemodels nodig.

Op zich heb ik helemaal niets tegen rolemodels, integendeel! Het is prima dat mensen, instellingen of bedrijven laten zien aan nieuwe generaties hoe zij de dingen hebben aangepakt, waarom\zij verder zijn gekomen dan de middelmaat, welke in ons land op dit moment de dienst lijkt uit te maken. Ik ben dol op mensen met ambitie. Ook ik leer veel van bijzondere mensen om me heen die wel durfden te doen waar ze van droomden, die hun passie volgen. En dat kunnen grote dingen zijn, het verdienen van veel geld, het opzetten van bedrijven maar veel vaker gaat het om mensen waar ik energie van krijg. Die mij inspireren om een volgende, al is het soms kleine stap, te zetten en niet stil te blijven staan.

Nee, waar ik moeite mee heb is dat we nog allerlei verschillende soorten rolmodellen nodig hebben, met al dan niet een andere huidsklaar, een ander geslacht, een lichamelijke beperking, etc. Laten we daar nu maar eens mee ophouden en met elkaar ieder jaar een aantal mensen in de schijnwerpers zettten die  uiteenlopende achtergronden hebben en rolemodel willen zijn voor alle Nederlanders! En ik weet zeker, de grote ondernemer zal dan nog een boel kunnen leren van die vrouw die in 1 van de Vogelaarwijken een project heeft opgezet om\VMBO-dropouts weer aan de slag te krijgen.

En als de MP net zo leuk doet als zaterdagavond, dan mag hij de jury voorzitten.

Groet,
JJ

maandag 17 augustus 2009

Be good and tell it!

Dag Lezer,

Ik lees ze allemaal, al die verhalen en colums over het glazen plafond, vrouwen die al dan niet (vaker niet dan wel) naar de top willen, wat die top dan ook moge zijn! En ik smul ervan. Ik zie me zelf al helemaal staan op de zoveelste vliegtuigtrap voor weer een zakenreis. Werkweken van minstens zestig uur. Vergaderen van 's morgensvroeg tot 's avonds laat, nog meer inspirerende mensen ontmoeten dan ik nu al doe! En dan zou ik het natuurlijk beter en anders doen. Ik zou niet mee gaan in de soms verstikkende bedrijfspolitiek. Ik zou mezelf blijven authentiek, onafhankelijk. Ik zou niet gecorrumpeerd worden door de macht. En natuurlijk zit het pluche lekker maar wegzakken in datzelfde pluche maakt je ook onoplettend en apathisch.
Kortom, ik zou het anders doen! Kortom, al die vrouwen aan de top zijn helemaal niet zo perfect en ik zou het nooit te ver laten komen. Ik zou mezelf blijven.

Nu wil het geval dat ik denk dat ik die top (nog) niet heb bereikt en eigenlijk ook nog niet weet hoe die top eruit zal zien. Maar voor mij geldt wel dat werk, invloed en een baan die bij mij past voor mij heel erg belangrijk zijn. Ik heb al mijn grenzen nog niet ontdekt. Maar wel weet ik steeds beter waar ik goed en niet goed in ben. En dat is fijn! Dat geeft vertrouwen.

Soms lijkt het, als je al de verhalen leest, dat al die 'vrouwen aan de top' het zo maar doen, geen fysieke of andere belemmeringen of beperkingen kennen. Bijna nooit lees of hoor je over vrouwen die het op een wat andere manier moeten aanpakken en ook de top bereiken en op bijzondere functies terecht komen. Terwijl ze er zeker zijn, en meer dan genoeg ook.

Ik pleit er voor dat die vrouwen zich meer laten zien! Niet om met je 'zwakte' (voor mij dus een sterkte) te koop te lopen, integendeel, ik ben wel de allerlaatste die dat zou willen, maar om de wereld, gewoon via de reguliere media en kanalen, te laten weten hoe goed je eigenlijk wel niet bent! En daarmee een voorbeeld te zijn voor heel veel anderen.

JJ