Lieve lezer,
Ook deze column wil ik julie niet onthouden. Als voorzitter van http://www.centrumtumba.nl/ ben ik veel meer te weten gekomen over Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Wat mij betreft zouden veel bedrijven daar nog veel meer energie in moeten steken. Wil je er meer over weten, lees dan deze column. Hoor graag de reacties.
Mijn stijl, mijn ambitie, deel 2 Artikel
Liefs,
Jellie
vrijdag 21 mei 2010
Mijn stijl, mijn ambitie : Shoptherapie!
Dag lezer,
ik ben blij met mijn nieuwste column op de nieuwe site http://www.damesdiedoen.nl/
DamesDieDoen.nl is dé online marktleider die vraag en aanbod van het bedrijfsleven en de talentvolle vrouw samenbrengt, met als doel een bijdrage te leveren aan de vergroting en verbetering van de kwalitatieve arbeidsparticipatie en positie van de vrouw.
Maar deze column gaat niet alleen over de serieuze zaken van het leven maar gewoon over het nut en de noodzaak van shoppen! Nee, eigenlijk is dat helemaal niet gewoon. Voor mij is regelmatig shoppen een absolute noodzaak. Het ontspant me, je wordt er nog mooier van, of je kunt anderen helpen hun smaak verder te ontwikkelen!
Enjoy!
Jellie
Mijn stijl, mijn ambitie, deel 3 Artikel
ik ben blij met mijn nieuwste column op de nieuwe site http://www.damesdiedoen.nl/
DamesDieDoen.nl is dé online marktleider die vraag en aanbod van het bedrijfsleven en de talentvolle vrouw samenbrengt, met als doel een bijdrage te leveren aan de vergroting en verbetering van de kwalitatieve arbeidsparticipatie en positie van de vrouw.
Maar deze column gaat niet alleen over de serieuze zaken van het leven maar gewoon over het nut en de noodzaak van shoppen! Nee, eigenlijk is dat helemaal niet gewoon. Voor mij is regelmatig shoppen een absolute noodzaak. Het ontspant me, je wordt er nog mooier van, of je kunt anderen helpen hun smaak verder te ontwikkelen!
Enjoy!
Jellie
Mijn stijl, mijn ambitie, deel 3 Artikel
zondag 25 april 2010
Walking on Sunshine? Rokjesdag!
Hi,
Martin Bril, de grote held van mijn vorige grote liefde, is net als hij niet meer bij ons. Beide waren ze verzot op die kleine observaties van die dingen die, als we niet opletten, de meesten van ons ontgaan! En beide waren ze dol op vrouwen! Vrouwen met uitstraling, vrouwen die het leven grijpen, die kansen benutten, die goed voor zichzelf zorgen, omdat als je niet gelukkig bent met jezelf, je er ook niet echt voor anderen kunt zijn! Elke week wel een keer verliefd op een blik, een lach, een indruk.
De vele obervaties van Martin Bril leidden tot het fenomeen Rokjesdag, dat onvoorspelbare moment in het voorjaar waarop we ineens rokjes kunnen gaan dragen met blote benen! De dag dat de lente echt begint!
Het leek wel of Rokjesdag dit jaar maar niet wilde komen. Het bleef maar koud! Wel zon maar teveel koude wind, met de sjaal om op een kil terras. Dus moet je soms iets afdwingen. Dat heeft Lisa Portengen gedaan. Zij heeft een grote groep vrouwen gemobiliseerd en afgelopen donderdag was het zover, in Amsterdam werd Rokjesdag uitbundig gevierd. Korte rokken, vrolijke muziek, nog koude benen maar ontzettend veel plezier, het spatte er vanaf!
Dat is de manier, volgens mij, om te laten zien dat iemand niet onopgemerkt is gebleven.
Helaas ik kon er niet bij zijn. Groningen is dan toch erg ver weg maar mijn gedachten waren daar. Mooie herinneringen moet je koesteren. Laten we er een bijzondere traditie van maken. En hopelijk is het volgend jaar al echt twintig graden...................
Bedankt ladies!
Jellie
ps, hier vinden jullie een link met foto's! Enjoy!
http://www.flickr.com/photos/dafphoto/sets/72157623909328308/show/
Martin Bril, de grote held van mijn vorige grote liefde, is net als hij niet meer bij ons. Beide waren ze verzot op die kleine observaties van die dingen die, als we niet opletten, de meesten van ons ontgaan! En beide waren ze dol op vrouwen! Vrouwen met uitstraling, vrouwen die het leven grijpen, die kansen benutten, die goed voor zichzelf zorgen, omdat als je niet gelukkig bent met jezelf, je er ook niet echt voor anderen kunt zijn! Elke week wel een keer verliefd op een blik, een lach, een indruk.
De vele obervaties van Martin Bril leidden tot het fenomeen Rokjesdag, dat onvoorspelbare moment in het voorjaar waarop we ineens rokjes kunnen gaan dragen met blote benen! De dag dat de lente echt begint!
Het leek wel of Rokjesdag dit jaar maar niet wilde komen. Het bleef maar koud! Wel zon maar teveel koude wind, met de sjaal om op een kil terras. Dus moet je soms iets afdwingen. Dat heeft Lisa Portengen gedaan. Zij heeft een grote groep vrouwen gemobiliseerd en afgelopen donderdag was het zover, in Amsterdam werd Rokjesdag uitbundig gevierd. Korte rokken, vrolijke muziek, nog koude benen maar ontzettend veel plezier, het spatte er vanaf!
Dat is de manier, volgens mij, om te laten zien dat iemand niet onopgemerkt is gebleven.
Helaas ik kon er niet bij zijn. Groningen is dan toch erg ver weg maar mijn gedachten waren daar. Mooie herinneringen moet je koesteren. Laten we er een bijzondere traditie van maken. En hopelijk is het volgend jaar al echt twintig graden...................
Bedankt ladies!
Jellie
ps, hier vinden jullie een link met foto's! Enjoy!
http://www.flickr.com/photos/dafphoto/sets/72157623909328308/show/
vrijdag 23 april 2010
Back on track!
Dag Lezer,
Zo heb je een writer's block, zo wil je weer achter die computer kruipen om je zieleroerselen aan diegenen die dat willen weten toe te vertouwen! En hoe dat dan komt? Bij mij werkte het als volgt: hogere machten, te weten de onzichtbare medewerkers van Google, hadden enige tijd geleden bedacht dat er iets met mijn account mis zou kunnen zijn. Dus kreeg ik het vriendelijke, doch dringende verzoek om mijn wachtwoord te wijzigen!
Nu ben ik een groot voorstander van een applicatie, voor zover die er nog niet is, die mij om de zoveel dagen of weken vraagt om mijn wachtwoord aan te passen maar dan wel graag voor al mijn applicaties, virtuele toegangscontroles, etc. etc. En je begrijpt dus al wat er gebeurd is. Ik voer enthousiast een nieuwe combinatie van letters en cijfers in maar door al die wachtwoorden die ik her en der heb gedeponeerd, kon ik dat een paar dagen later niet meer bedenken!
Na een aantal pogingen was dus alles geblokkeerd! Bloggen was niet meer mogelijk net als het versturen van mails via mijn gmail account. Vervolgens vervoeg je je dan op die pagina die het voor je op gaat lossen. Maar........ mijn nieuwe wachtwoord zou gestuurd worden naar een emailadres dat ik al lang niet meer gebruik. Dus ik zat vast! Bijna Kafaiaans! Natuurlijk is dat een wat overdreven formulering maar het geeft mijn afhankelijkheid van computer goed weer.
Vervolgens heb ik twee keer een twintigtal vragen ingevuld over naar wie ik mail, wanneer ik welk programma ben gaan gebruiken en ga zo maar door. Pfffff, het kostte me enige moeite om dat boven tafel te krijgen. En twee keer waren mijn antwoorden blijkbaar niet voldoende!
Dit leidde er uiteindelijk toe dat ik woensdag jl. een vrij wanhopige mail heb gestuurd met de vraag wat ze nu nog meer van me wilden weten! Zonder mijn pincode af te geven natuurlijk. En zowaar, ik sla een kwartier geleden mijn laptop open en mijn gebeden zijn verhoord.
Ik besta weer bij Google. Nog nooit heb ik met zoveel diepe vreugde mijn lezers vereerd met mijn schrijfsels.
Google, bedankt!
Tot gauw,
Jellie
Ps, ik geloof het pas echt als ie het morgen ook nog doet.................
Zo heb je een writer's block, zo wil je weer achter die computer kruipen om je zieleroerselen aan diegenen die dat willen weten toe te vertouwen! En hoe dat dan komt? Bij mij werkte het als volgt: hogere machten, te weten de onzichtbare medewerkers van Google, hadden enige tijd geleden bedacht dat er iets met mijn account mis zou kunnen zijn. Dus kreeg ik het vriendelijke, doch dringende verzoek om mijn wachtwoord te wijzigen!
Nu ben ik een groot voorstander van een applicatie, voor zover die er nog niet is, die mij om de zoveel dagen of weken vraagt om mijn wachtwoord aan te passen maar dan wel graag voor al mijn applicaties, virtuele toegangscontroles, etc. etc. En je begrijpt dus al wat er gebeurd is. Ik voer enthousiast een nieuwe combinatie van letters en cijfers in maar door al die wachtwoorden die ik her en der heb gedeponeerd, kon ik dat een paar dagen later niet meer bedenken!
Na een aantal pogingen was dus alles geblokkeerd! Bloggen was niet meer mogelijk net als het versturen van mails via mijn gmail account. Vervolgens vervoeg je je dan op die pagina die het voor je op gaat lossen. Maar........ mijn nieuwe wachtwoord zou gestuurd worden naar een emailadres dat ik al lang niet meer gebruik. Dus ik zat vast! Bijna Kafaiaans! Natuurlijk is dat een wat overdreven formulering maar het geeft mijn afhankelijkheid van computer goed weer.
Vervolgens heb ik twee keer een twintigtal vragen ingevuld over naar wie ik mail, wanneer ik welk programma ben gaan gebruiken en ga zo maar door. Pfffff, het kostte me enige moeite om dat boven tafel te krijgen. En twee keer waren mijn antwoorden blijkbaar niet voldoende!
Dit leidde er uiteindelijk toe dat ik woensdag jl. een vrij wanhopige mail heb gestuurd met de vraag wat ze nu nog meer van me wilden weten! Zonder mijn pincode af te geven natuurlijk. En zowaar, ik sla een kwartier geleden mijn laptop open en mijn gebeden zijn verhoord.
Ik besta weer bij Google. Nog nooit heb ik met zoveel diepe vreugde mijn lezers vereerd met mijn schrijfsels.
Google, bedankt!
Tot gauw,
Jellie
Ps, ik geloof het pas echt als ie het morgen ook nog doet.................
zaterdag 20 maart 2010
Writer's block of blog
Dag!
Het bijhouden van een blog is nog niet zo eenvoudig...... je begint vol enthousiasme. Je bent bereid om je hele hebben en houden het net op te gooien. Je weet waarom je het doet, wat je wilt bereiken en je bent ervan overtuigd dat er elke dag wel iets zal gebeuren wat je wilt toevertrouwen aan dit mooie medium. En in het begin werkt het ook zo. Je kunt bijna niet wachten tot je weer achter je laptop mag kruipen om iets ontzettend belangrijks aan de rest van de wereld toe te vertrouwen. Mijn thema was helder: Amitie in Style!
Je krijgt goeie reacties en veel mensen vinden het leuk om je verhalen te lezen.
Maar na een tijdje realiseer je je dat alles wat je opschrijft ergens op het internet terecht komt. Je wordt kritisch want wie leest wat en wat wil je dat er door wie gelezen wordt! En ook weet je dat je wel overal makkelijk kritiek op kunt leveren maar dat als je van anderen oplossingen verwacht, je daar zelf ook mee moet komen!
Je bedenkt je ook ineens dat je blogs wel ergens over moeten gaan. Er moet toch een soort rode draad in zitten. Tenminste zo werkt dat voor mij. Anders heb ik het gevoel dat ik maar wat in het wilde weg zit te typen. Natuurlijk kunnen er een aantal rode draden naast elkaar lopen maar dan wil je dat wel duidelijk maken in je blog. Zodat niet alleen jij, maar ook de rest van de wereld een beetje begrijpt waar je het over hebt. En last but not least wil je ook nog origineel zijn en veel gelezen worden.
Zelf zou ik mijn blog ook willen gebruiken om rond een aantal thema's een stuk verdieping te realiseren zodat je ook zelf op zoek moet gaan naar nieuwe informatie om de toegevoegde waarde van je blogs verder te vergroten.
Kortom ook nu weer ben je veeleisend voor jezelf en voor de lezer. En voor mij geldt dan ook nog, ik heb deadlines nodig! Ja, ik geef het toe. Ik heb een stok achter de deur nodig. Iemand moet tegen mij zeggen, elke vrijdagmiddag om vier uur moet je nieuwe blog online staan omdat je dat nu eenmaal hebt afgesproken, omdat er mensen op zitten te wachten of omdat je blog ergens gepubliceerd moet worden. Ik heb dat nodig om mezelf er toe te dwingen om mijn verhalen met de rest van de wereld te delen. Terwijl ik het wel erg leuk vind om te doen.
Volgens mij is dit weer een mooi voorbeeld van hoe ik in elkaar zit, tsja, dat heb ik dan maar weer met jullie gedeeld. Nu ja, jullie zullen het er mee moeten doen. En ik, ik ga de komende weken eens diep nadenken over doel en inhoud van mijn blogs. Focus dus!!!!
Wordt het thema fashion, politiek, dat wat er in de wereld gebeurt, mijn eigen persoonlijke belevenissen, mijn ambities, zoveel dingen om over te schrijven! Nu nog kiezen! Weg met dat writer's block.... ik wil weer verlangen naar mijn laptop!
Natuurlijk kun je me ook altijd benaderen om voor jouw site of ander medium blogs of columns te schrijven. Immers, wie niet waagt wie zeker niet wint.
Tot gauw,
Jellie
Het bijhouden van een blog is nog niet zo eenvoudig...... je begint vol enthousiasme. Je bent bereid om je hele hebben en houden het net op te gooien. Je weet waarom je het doet, wat je wilt bereiken en je bent ervan overtuigd dat er elke dag wel iets zal gebeuren wat je wilt toevertrouwen aan dit mooie medium. En in het begin werkt het ook zo. Je kunt bijna niet wachten tot je weer achter je laptop mag kruipen om iets ontzettend belangrijks aan de rest van de wereld toe te vertrouwen. Mijn thema was helder: Amitie in Style!
Je krijgt goeie reacties en veel mensen vinden het leuk om je verhalen te lezen.
Maar na een tijdje realiseer je je dat alles wat je opschrijft ergens op het internet terecht komt. Je wordt kritisch want wie leest wat en wat wil je dat er door wie gelezen wordt! En ook weet je dat je wel overal makkelijk kritiek op kunt leveren maar dat als je van anderen oplossingen verwacht, je daar zelf ook mee moet komen!
Je bedenkt je ook ineens dat je blogs wel ergens over moeten gaan. Er moet toch een soort rode draad in zitten. Tenminste zo werkt dat voor mij. Anders heb ik het gevoel dat ik maar wat in het wilde weg zit te typen. Natuurlijk kunnen er een aantal rode draden naast elkaar lopen maar dan wil je dat wel duidelijk maken in je blog. Zodat niet alleen jij, maar ook de rest van de wereld een beetje begrijpt waar je het over hebt. En last but not least wil je ook nog origineel zijn en veel gelezen worden.
Zelf zou ik mijn blog ook willen gebruiken om rond een aantal thema's een stuk verdieping te realiseren zodat je ook zelf op zoek moet gaan naar nieuwe informatie om de toegevoegde waarde van je blogs verder te vergroten.
Kortom ook nu weer ben je veeleisend voor jezelf en voor de lezer. En voor mij geldt dan ook nog, ik heb deadlines nodig! Ja, ik geef het toe. Ik heb een stok achter de deur nodig. Iemand moet tegen mij zeggen, elke vrijdagmiddag om vier uur moet je nieuwe blog online staan omdat je dat nu eenmaal hebt afgesproken, omdat er mensen op zitten te wachten of omdat je blog ergens gepubliceerd moet worden. Ik heb dat nodig om mezelf er toe te dwingen om mijn verhalen met de rest van de wereld te delen. Terwijl ik het wel erg leuk vind om te doen.
Volgens mij is dit weer een mooi voorbeeld van hoe ik in elkaar zit, tsja, dat heb ik dan maar weer met jullie gedeeld. Nu ja, jullie zullen het er mee moeten doen. En ik, ik ga de komende weken eens diep nadenken over doel en inhoud van mijn blogs. Focus dus!!!!
Wordt het thema fashion, politiek, dat wat er in de wereld gebeurt, mijn eigen persoonlijke belevenissen, mijn ambities, zoveel dingen om over te schrijven! Nu nog kiezen! Weg met dat writer's block.... ik wil weer verlangen naar mijn laptop!
Natuurlijk kun je me ook altijd benaderen om voor jouw site of ander medium blogs of columns te schrijven. Immers, wie niet waagt wie zeker niet wint.
Tot gauw,
Jellie
zondag 28 februari 2010
Rokjesdag!
Dag,
Het ziet er misschien nu nog niet naar uit. Immers het regent al de hele dag. En het lijkt wel of het de afgelopen maanden alleen maar grijs is geweest buiten. Natuurlijk konden we genieten van de sneeuw maar de afgelopen weken werd de sneeuwpret al verdrongen door een wat herfstig weerbeeld. Regen, wind, waterkou zoals ze dat bij ons thuis altijd noemden, en grijze, mistige luchten waar alles kleurloos lijkt te worden en op elkaar gaat lijken.
Ook vandaag is weer zo'n dag waarop het lijkt als of het nooit meer lente wordt, natuurlijk hier en daar zien we al een sneeuwklokje maar daarvoor moet je wel naar buiten en dat is vandaag toch een wat minder goed idee.
En ineens kreeg ik zo'n raar gevoel. Rokjesdag! Deze week moest ik er al een aantal keren aan denken. Rokjesdag, de uitvinding van Martin Bril, het eerste echte begin van de lente, waarbij je ineens de vrouwen weer met blote benen, gerende rokken, al dan niet aangevuld met zomerlaarzen of kekke pumps de straten ziet overnemen. Voor Bril was het het ultieme begin van het voorjaar. Niks seksistisch, gewoon voorjaar! Het concept moet ontstaan zijn door jarenlange observaties van vrouwen en hun gedragingen. En door de manier waardoor hij er over schreef, over sprak, de bewonderende toon, namen ook wij, de vrouwen, dit concept over. We verheugden ons erop. De dag dat het weer kon, blote benen, rokken, laarzen, loshangende trenchcoats, misschien zelfs wel lunchen zonder jas of met alleen een omgeslagen sjaal of vest.
Martin Bril is er niet meer. Nog dagelijks mis ik zijn observaties in de krant of in andere media. Maar ik stel voor dat we ROKJESDAG tot in lengte der dagen in ere houden. Laten we met z'n allen, zo mogelijk op dezelfde dag, die allereerste echte lentedag, die dag uitroepen tot rokjesdag.
Natuurlijk, vaak constateer je pas in de loop van de dag dat het echt zo ver is, maar volgens mij kennen we allemaal het gevoel. Volgens mij is dat de manier om Bril te eren voor de man die hij was.
Met alle (sociale) media die we hebben, moet ons dat toch lukken op het moment dat het zover is! Ik stel nu al voor, de hashtag is #rokjesdag !!!!! Laat het maar heel snel zover zijn.
Tot gauw,
JJ
Het ziet er misschien nu nog niet naar uit. Immers het regent al de hele dag. En het lijkt wel of het de afgelopen maanden alleen maar grijs is geweest buiten. Natuurlijk konden we genieten van de sneeuw maar de afgelopen weken werd de sneeuwpret al verdrongen door een wat herfstig weerbeeld. Regen, wind, waterkou zoals ze dat bij ons thuis altijd noemden, en grijze, mistige luchten waar alles kleurloos lijkt te worden en op elkaar gaat lijken.
Ook vandaag is weer zo'n dag waarop het lijkt als of het nooit meer lente wordt, natuurlijk hier en daar zien we al een sneeuwklokje maar daarvoor moet je wel naar buiten en dat is vandaag toch een wat minder goed idee.
En ineens kreeg ik zo'n raar gevoel. Rokjesdag! Deze week moest ik er al een aantal keren aan denken. Rokjesdag, de uitvinding van Martin Bril, het eerste echte begin van de lente, waarbij je ineens de vrouwen weer met blote benen, gerende rokken, al dan niet aangevuld met zomerlaarzen of kekke pumps de straten ziet overnemen. Voor Bril was het het ultieme begin van het voorjaar. Niks seksistisch, gewoon voorjaar! Het concept moet ontstaan zijn door jarenlange observaties van vrouwen en hun gedragingen. En door de manier waardoor hij er over schreef, over sprak, de bewonderende toon, namen ook wij, de vrouwen, dit concept over. We verheugden ons erop. De dag dat het weer kon, blote benen, rokken, laarzen, loshangende trenchcoats, misschien zelfs wel lunchen zonder jas of met alleen een omgeslagen sjaal of vest.
Martin Bril is er niet meer. Nog dagelijks mis ik zijn observaties in de krant of in andere media. Maar ik stel voor dat we ROKJESDAG tot in lengte der dagen in ere houden. Laten we met z'n allen, zo mogelijk op dezelfde dag, die allereerste echte lentedag, die dag uitroepen tot rokjesdag.
Natuurlijk, vaak constateer je pas in de loop van de dag dat het echt zo ver is, maar volgens mij kennen we allemaal het gevoel. Volgens mij is dat de manier om Bril te eren voor de man die hij was.
Met alle (sociale) media die we hebben, moet ons dat toch lukken op het moment dat het zover is! Ik stel nu al voor, de hashtag is #rokjesdag !!!!! Laat het maar heel snel zover zijn.
Tot gauw,
JJ
dinsdag 16 februari 2010
Twee geloven op één kussen.
Ha!
De verkiezingscampagnes zijn losgebarsten. Via allerlei media en sociale netwerken worden we voortdurend bestookt met politici die ons zo vlak voor de verkiezingen van alles willen laten weten waar ze de rest van hun regeerperiode blijkbaar niet aan toegekomen zijn.
Dat is echt niet altijd een probleem. Het is goed om weer geconfronteerd te worden met allerlei zaken die spelen in de samenleving, dichtbij of veraf. Zelf draag ik daar ook graag mijn steentje aan bij.
Hetzij door kritisch te reageren op ontwikkelingen waar ik een totaal andere mening over heb dan 'de partij' dan wel door die zaken waar ik het wel mee eens ben van harte te ondersteunen of op een andere wijze te pushen.
ik zal jullie niet vermoeien met voorbeelden van mijn persoonlijke opvattingen want dat is niet waar ik het over wil hebben. Mij gaat het om iets heel anders. Kleur bekennen!
Ons voorkamerraam wordt sinds een kwartier namelijk opgevrolijkt door twee posters van politieke partijen.
Ok, van beide posters is de hoofdkleur groen en ik neem aan dat mijn geliefde graag vermeld wil zien dat zijn kleur groen die van D66 is, maar toch behelzen deze beide plakkaten een wereld van verschil, decennia van conflicterende ideeen en achtergronden, totaal uiteenlopende milieus en opvoedingen. Beide waren we polititiek zeer actief en ambitieus, beide zijn we politiek zeer geengageerd en zouden stiekum graag de wereld veranderen.
En juist door die laatste ambitie komt alles toch weer bij elkaar. Misschien zouden ze dat in de ons vertegenwoordigende organen ook wat vaker moeten doen. Denk eens terug aan waarom je ooit dacht je met de politiek te moeten bemoeien en kijk dan opnieuw naar je buurman of buurvrouw. Volgens mij komen dan heel veel zaken een stuk sneller tot oplossingen waar ons land echt beter van wordt.
Dat is geen idealistiche, naieve benadering, dat is gewoon logisch nadenken, verantwoordelijkheid nemen en met elkaar werken aan de problemen waar we vandaag voor staan om te voorkomen dat er morgen nog meer nieuwe bij komen.
Mijn ouders waren niet van dezelfde kerk, vroeger was dat niet zo gemakkelijk. Drie decennia daarvoor bijna onoverkomelijk, maar ze waren gelukkig en noch steeds zijn er Israelis en Palesteinen die met elkaar werken aan een andere toekomst. Dan moeten wij dat hier in ons welvarende land met relatief weinig problemen toch zeker kunnen.
Jellie
De verkiezingscampagnes zijn losgebarsten. Via allerlei media en sociale netwerken worden we voortdurend bestookt met politici die ons zo vlak voor de verkiezingen van alles willen laten weten waar ze de rest van hun regeerperiode blijkbaar niet aan toegekomen zijn.
Dat is echt niet altijd een probleem. Het is goed om weer geconfronteerd te worden met allerlei zaken die spelen in de samenleving, dichtbij of veraf. Zelf draag ik daar ook graag mijn steentje aan bij.
Hetzij door kritisch te reageren op ontwikkelingen waar ik een totaal andere mening over heb dan 'de partij' dan wel door die zaken waar ik het wel mee eens ben van harte te ondersteunen of op een andere wijze te pushen.
ik zal jullie niet vermoeien met voorbeelden van mijn persoonlijke opvattingen want dat is niet waar ik het over wil hebben. Mij gaat het om iets heel anders. Kleur bekennen!
Ons voorkamerraam wordt sinds een kwartier namelijk opgevrolijkt door twee posters van politieke partijen.
Ok, van beide posters is de hoofdkleur groen en ik neem aan dat mijn geliefde graag vermeld wil zien dat zijn kleur groen die van D66 is, maar toch behelzen deze beide plakkaten een wereld van verschil, decennia van conflicterende ideeen en achtergronden, totaal uiteenlopende milieus en opvoedingen. Beide waren we polititiek zeer actief en ambitieus, beide zijn we politiek zeer geengageerd en zouden stiekum graag de wereld veranderen.
En juist door die laatste ambitie komt alles toch weer bij elkaar. Misschien zouden ze dat in de ons vertegenwoordigende organen ook wat vaker moeten doen. Denk eens terug aan waarom je ooit dacht je met de politiek te moeten bemoeien en kijk dan opnieuw naar je buurman of buurvrouw. Volgens mij komen dan heel veel zaken een stuk sneller tot oplossingen waar ons land echt beter van wordt.
Dat is geen idealistiche, naieve benadering, dat is gewoon logisch nadenken, verantwoordelijkheid nemen en met elkaar werken aan de problemen waar we vandaag voor staan om te voorkomen dat er morgen nog meer nieuwe bij komen.
Mijn ouders waren niet van dezelfde kerk, vroeger was dat niet zo gemakkelijk. Drie decennia daarvoor bijna onoverkomelijk, maar ze waren gelukkig en noch steeds zijn er Israelis en Palesteinen die met elkaar werken aan een andere toekomst. Dan moeten wij dat hier in ons welvarende land met relatief weinig problemen toch zeker kunnen.
Jellie
zondag 14 februari 2010
Ogenupdate: less is more!
Dag!
Even een weekje weggeweest..... Zon! Licht! Heel goed voor mijn ogen volgens mij.... Ik was er aan toe en zij ook.
De donderdag voor vertrek nog weer naar Umcg voor controle. Helaas het met een derde verminderen van de medicatie had de druk toch weer iets verhoogd. Jammer, jammer. Maar het is helaas niet anders.
Het meten van de oogdruk, hoe dat proces precies in zijn werk gaat zal ik jullie niet mee vermoeien, verhoogt het leesplezier namelijk niet, was deze keer geen sinecure.
Drie pogingen, en variaties tussen 24 en 16, vorige keer was de druk 14! Dus de druppels zijn weer op het oude niveau gebracht en de hoeveelheid pillen is gelijk gebleven. Kortom, de dokters zijn op zoek naar de juiste mix.
Nu maar hopen dat dit voor stabilisatie zorgt want druppelen is lastig, vooral overdag, maar zeker niet overkomelijk. Wat betreft de pillen, als we het kunnen houden bij 1 per dag, we zaten in oktober op 3 per dag, dan zou dat super zijn.
Dus we mogen weer even duimen. twee maart is de volgende controle. Tussendoor nog wat onderzoeken maar tot dan geen nieuws, hoop ik.
Wordt vervolgd!
Lfs,
JJ
Even een weekje weggeweest..... Zon! Licht! Heel goed voor mijn ogen volgens mij.... Ik was er aan toe en zij ook.
De donderdag voor vertrek nog weer naar Umcg voor controle. Helaas het met een derde verminderen van de medicatie had de druk toch weer iets verhoogd. Jammer, jammer. Maar het is helaas niet anders.
Het meten van de oogdruk, hoe dat proces precies in zijn werk gaat zal ik jullie niet mee vermoeien, verhoogt het leesplezier namelijk niet, was deze keer geen sinecure.
Drie pogingen, en variaties tussen 24 en 16, vorige keer was de druk 14! Dus de druppels zijn weer op het oude niveau gebracht en de hoeveelheid pillen is gelijk gebleven. Kortom, de dokters zijn op zoek naar de juiste mix.
Nu maar hopen dat dit voor stabilisatie zorgt want druppelen is lastig, vooral overdag, maar zeker niet overkomelijk. Wat betreft de pillen, als we het kunnen houden bij 1 per dag, we zaten in oktober op 3 per dag, dan zou dat super zijn.
Dus we mogen weer even duimen. twee maart is de volgende controle. Tussendoor nog wat onderzoeken maar tot dan geen nieuws, hoop ik.
Wordt vervolgd!
Lfs,
JJ
Fashionupdate! De bladen zijn er weer.......dus de lente komt eraan.
Hi,
ik weet het, ik moet het niet doen, het werkt verslavend en ik kan nog niet een fractie scoren van alle mooie dingen die ik tegenkom maar maar toch doe ik het ieder seizoen weer. Ik koop de bladen met alle nieuwe looks van het voorjaar en de zomer. Op mijn stapel liggen nu de Elle en de Jackie, beide komen nu automatisch in de brievenbus omdat ik van vriendinnnen een abonnement heb gehad. En natuurlijk heb ik de Glamout en de gerestylede Avantgarde gekocht. En last but not least, voor dertig euro is de Vogue met impressies van alle shows van mij geworden. Mijn bijbel voor zes maanden. Vakliteratuur noemt M dat, alleen weet ik nog niet welk vak er bij hoort.
Directeur van Zara Nederland of van een hip fashion label zal ik wel niet meer worden en mijn naaikwaliteiten reiken niet verder dan het met behulp van een vergrootglas aanzetten van een knoop als ik niet een ander slachtoffer kan vinden die dat voor me wil doen.
Dus concentreer ik me vooralsnog op het consumeren en ondertussen denk ik na over hoe ik deze bijna hysterische behoefte aan mode een zakelijke twist kan geven! Ik vind het heerlijk, al die nieuwe labels, nieuwe trends. Deze zomer: veel nude, metallic, marine, ruches, bloemen en toch weer de jeans. De trenchcoat is terug en de gladiatorschoenen zijn helaas nog niet verdwenen. Gelukkig maken veel sleehakken dat weer een beetje goed. De ecotrend zet door en vind je nu ook terug in tassen, andere accessoires en andere kleding dan alleen maar ongebleekte katoen.
De shows volg ik via internet of twitter en dagelijks rollen er nieuwsbrieven mijn mailbox binnen.
Wat ik het allerleukste vind is om de high fashion te vertalen naar dat we allemaal kunnen dragen en betalen. Want wie heeft er nu 2500 euro over voor eenecodress van Stella McCarntney? Nou ja, als ik heel eerlijk ben zou ik het er op zich wel voor over hebben maar dan kan ik daarna een hele tijd niks meer kopen. Maar jullie begrijpen wat ik bedoel.
Fashion moet een vertaling zijn van wie we zijn en soms van hoe we zouden willen zijn, daar hoort bij dat we dat ook in de praktijk kunnen brengen.....toch?
Na het lezen en doorspitten van al die 'vakliteratuur' ga ik bedenken wat ik wil kopen. En om al vast in de stemming te komen heb ik vanmiddag mijn eerste echte Marc Jacobs tas in gebruik genomen. Gescoord in de sale.
Goed begin toch?
CU!
Jellie
ik weet het, ik moet het niet doen, het werkt verslavend en ik kan nog niet een fractie scoren van alle mooie dingen die ik tegenkom maar maar toch doe ik het ieder seizoen weer. Ik koop de bladen met alle nieuwe looks van het voorjaar en de zomer. Op mijn stapel liggen nu de Elle en de Jackie, beide komen nu automatisch in de brievenbus omdat ik van vriendinnnen een abonnement heb gehad. En natuurlijk heb ik de Glamout en de gerestylede Avantgarde gekocht. En last but not least, voor dertig euro is de Vogue met impressies van alle shows van mij geworden. Mijn bijbel voor zes maanden. Vakliteratuur noemt M dat, alleen weet ik nog niet welk vak er bij hoort.
Directeur van Zara Nederland of van een hip fashion label zal ik wel niet meer worden en mijn naaikwaliteiten reiken niet verder dan het met behulp van een vergrootglas aanzetten van een knoop als ik niet een ander slachtoffer kan vinden die dat voor me wil doen.
Dus concentreer ik me vooralsnog op het consumeren en ondertussen denk ik na over hoe ik deze bijna hysterische behoefte aan mode een zakelijke twist kan geven! Ik vind het heerlijk, al die nieuwe labels, nieuwe trends. Deze zomer: veel nude, metallic, marine, ruches, bloemen en toch weer de jeans. De trenchcoat is terug en de gladiatorschoenen zijn helaas nog niet verdwenen. Gelukkig maken veel sleehakken dat weer een beetje goed. De ecotrend zet door en vind je nu ook terug in tassen, andere accessoires en andere kleding dan alleen maar ongebleekte katoen.
De shows volg ik via internet of twitter en dagelijks rollen er nieuwsbrieven mijn mailbox binnen.
Wat ik het allerleukste vind is om de high fashion te vertalen naar dat we allemaal kunnen dragen en betalen. Want wie heeft er nu 2500 euro over voor eenecodress van Stella McCarntney? Nou ja, als ik heel eerlijk ben zou ik het er op zich wel voor over hebben maar dan kan ik daarna een hele tijd niks meer kopen. Maar jullie begrijpen wat ik bedoel.
Fashion moet een vertaling zijn van wie we zijn en soms van hoe we zouden willen zijn, daar hoort bij dat we dat ook in de praktijk kunnen brengen.....toch?
Na het lezen en doorspitten van al die 'vakliteratuur' ga ik bedenken wat ik wil kopen. En om al vast in de stemming te komen heb ik vanmiddag mijn eerste echte Marc Jacobs tas in gebruik genomen. Gescoord in de sale.
Goed begin toch?
CU!
Jellie
zondag 24 januari 2010
Ogenupdate: still going strong
Hi,
Deze week weer voor controle naar het UMCG! Toch spannend. De afgelopen weken leek het goed te gaan maar dat wil je toch graag bevestigd zien in de oogmetingen. En die waren goed. De druk was gezakt tot 14. Meer dan goed dus. Nou waren mijn ogen het daar niet atlijd mee eens maar dat had toch ook wel heel erg te maken met het weer van de afgelopen weken. Ze werden als maar droger en daardoor roder. Nog een reden waarom het dus maar over moet zijn met die sneeuw, maar dat terzijde.
Dus zowel mijn dokter als ikzelf waren blij met deze uitkomst. We hebben daarom besloten om nu eens te kijken wat er gebeurt als we de medicatie gaan minderen. De "toverdruppel" blijft natuurlijk in het assortiment maar de andere medicatie en dus ook de medicatie tegen hoogteziekte die onderdeel uitmaakt van het pakket, wordt naar beneden bijgesteld.
De komende weken mogen we gaan proberen of dat geen nadelige effecten zal hebben. De afgelopen dagen ben ik al met het nieuwe regime begonnen en afgezien van vermoeide ogen, heb ik er nog geen echt nadelige effecten van ondervonden. Over twee weken mogen we weer terugkomen.
Ik ben er erg blij mee dat alles nu zo loopt. Zolang je middenin een proces zit, kun je de volgende stap wel aan. Nu alles weer wat beter lijkt te gaan, merk ik toch dat het afgelopen half jaar mij veel energie heeft gekost maar mij zoals altijd ook weer veel mooie dingen heeft gebracht.
Opnieuw heb ik gemerkt hoe veel bijzondere mensen ik om mij heen heb die nooit nalaten mij te volgen. Ook al had ik geen zin om er over te praten of bellen, één van de redenen waarom ik deze blog ben begonnen, ik weet altijd dat ze er zijn.
En natuurlijk M, die me door dik en dun steunt ook al was ik soms niet te harden omdat ik weer eens de deur niet uit kon of iets niet kon zien of doen wat ik wilde.
Ik duim voor mezelf dat de status quo van dit moment nog heel lang standhoudt en dat ik mijn energie, zeker als die helemaal terug is, kan storten op dingen die mij en mijn omgeving blij maken. Want ook dat heb ik de afgelopen periode weer gemerkt, en ik weet, het is het ultieme cliche, je leeft nu en haal er uit wat er in zit!
Kortom, en dit is een belofte aan mijn volgers en mijzelf, jullie horen nog van mij!
CU!
J
Deze week weer voor controle naar het UMCG! Toch spannend. De afgelopen weken leek het goed te gaan maar dat wil je toch graag bevestigd zien in de oogmetingen. En die waren goed. De druk was gezakt tot 14. Meer dan goed dus. Nou waren mijn ogen het daar niet atlijd mee eens maar dat had toch ook wel heel erg te maken met het weer van de afgelopen weken. Ze werden als maar droger en daardoor roder. Nog een reden waarom het dus maar over moet zijn met die sneeuw, maar dat terzijde.
Dus zowel mijn dokter als ikzelf waren blij met deze uitkomst. We hebben daarom besloten om nu eens te kijken wat er gebeurt als we de medicatie gaan minderen. De "toverdruppel" blijft natuurlijk in het assortiment maar de andere medicatie en dus ook de medicatie tegen hoogteziekte die onderdeel uitmaakt van het pakket, wordt naar beneden bijgesteld.
De komende weken mogen we gaan proberen of dat geen nadelige effecten zal hebben. De afgelopen dagen ben ik al met het nieuwe regime begonnen en afgezien van vermoeide ogen, heb ik er nog geen echt nadelige effecten van ondervonden. Over twee weken mogen we weer terugkomen.
Ik ben er erg blij mee dat alles nu zo loopt. Zolang je middenin een proces zit, kun je de volgende stap wel aan. Nu alles weer wat beter lijkt te gaan, merk ik toch dat het afgelopen half jaar mij veel energie heeft gekost maar mij zoals altijd ook weer veel mooie dingen heeft gebracht.
Opnieuw heb ik gemerkt hoe veel bijzondere mensen ik om mij heen heb die nooit nalaten mij te volgen. Ook al had ik geen zin om er over te praten of bellen, één van de redenen waarom ik deze blog ben begonnen, ik weet altijd dat ze er zijn.
En natuurlijk M, die me door dik en dun steunt ook al was ik soms niet te harden omdat ik weer eens de deur niet uit kon of iets niet kon zien of doen wat ik wilde.
Ik duim voor mezelf dat de status quo van dit moment nog heel lang standhoudt en dat ik mijn energie, zeker als die helemaal terug is, kan storten op dingen die mij en mijn omgeving blij maken. Want ook dat heb ik de afgelopen periode weer gemerkt, en ik weet, het is het ultieme cliche, je leeft nu en haal er uit wat er in zit!
Kortom, en dit is een belofte aan mijn volgers en mijzelf, jullie horen nog van mij!
CU!
J
zondag 10 januari 2010
Weekly fashionsite: www.thelooksforless.com
Hi,
Via twitter ben ik nogal wat fashionsites gaan volgen. Het afgelopen jaar zijn er veel buitenlandse sites en blogs bijgekomen die zich bezighouden met fashion en lifestyle. En het zal jullie niet ontgaan zijn: we hadden ook nog last van een recessie! Ook daar wordt door internet onmiddelijk op gereageerd. Eén van de sites die daar handig op inspeelt is http://www.thelooksforless.com/. Want ook al hebben we allemaal last van de crisis, dat is nog geen reden om er niet fashionable bij te lopen.
Op de http://www.thelooksforless.com/ kom je de betaalbare vertaling tegen van onbetaalbare maar ontzettend gave tassen en andere fashionitems. Ik noem alleen maar de nieuwste it bag van Marc Jacobs. Natuurlijk willen we allemaal het liefst de real stuff maar voor de meesten van ons is dat niet of maar een paar keer in a lifetime te realiseren.
Daarnaast vind je op deze site de betaalbare vertaling van outfits van celebreties. Alle items zijn direct te verkrijgen via webshops. Eén klik met de muis en je bent op de site die je nodig hebt. Natuurlijk zijn de materialen in het echt niet altijd van die kwaliteit die je voor ogen hebt maar geldt dat ook niet voor veel items waar je wel veel geld voor moet neertellen!
Een ander leuk onderdeel van de site is dat je je eigen look op de site kunt plaatsen. De spullen moeten betaalbaar zijn en je moet je look zelf hebben gestyled.
Als laatste noem ik de Deal of the Day! Een item dat extra wordt aangeprezen en dat in elk geval voor de USA not out of style is.
Voor ons Europese vrouwen kan het allemaal nog net wat hipper maar als antwoord op de crisis vind ik deze site zeker een aanwinst.
CU!
JJ
Via twitter ben ik nogal wat fashionsites gaan volgen. Het afgelopen jaar zijn er veel buitenlandse sites en blogs bijgekomen die zich bezighouden met fashion en lifestyle. En het zal jullie niet ontgaan zijn: we hadden ook nog last van een recessie! Ook daar wordt door internet onmiddelijk op gereageerd. Eén van de sites die daar handig op inspeelt is http://www.thelooksforless.com/. Want ook al hebben we allemaal last van de crisis, dat is nog geen reden om er niet fashionable bij te lopen.
Op de http://www.thelooksforless.com/ kom je de betaalbare vertaling tegen van onbetaalbare maar ontzettend gave tassen en andere fashionitems. Ik noem alleen maar de nieuwste it bag van Marc Jacobs. Natuurlijk willen we allemaal het liefst de real stuff maar voor de meesten van ons is dat niet of maar een paar keer in a lifetime te realiseren.
Daarnaast vind je op deze site de betaalbare vertaling van outfits van celebreties. Alle items zijn direct te verkrijgen via webshops. Eén klik met de muis en je bent op de site die je nodig hebt. Natuurlijk zijn de materialen in het echt niet altijd van die kwaliteit die je voor ogen hebt maar geldt dat ook niet voor veel items waar je wel veel geld voor moet neertellen!
Een ander leuk onderdeel van de site is dat je je eigen look op de site kunt plaatsen. De spullen moeten betaalbaar zijn en je moet je look zelf hebben gestyled.
Als laatste noem ik de Deal of the Day! Een item dat extra wordt aangeprezen en dat in elk geval voor de USA not out of style is.
Voor ons Europese vrouwen kan het allemaal nog net wat hipper maar als antwoord op de crisis vind ik deze site zeker een aanwinst.
CU!
JJ
dinsdag 29 december 2009
Weekly fashionsite: www.designer-vintage.com
Hi!
Ik blijf het een leuk mens vinden: Annemarie van Gaal! Steeds weer lanceert ze een nieuw initiaitef en ook als het een keer niet lukt, laat ze het er niet bij zitten en begint gewoon met wat nieuws. Ik wil het vandaag hebben over de site http://www.designer-vintage.com/. De site waar je je authentieke designer spullen kunt verkopen en kopen. In tijden van (mode)recessie een uitkomst voor de echte fashionlover. En voor het goede doel vind je op deze site nog een charity shop van Orange babies. Alles spullen die je in deze webshop kunt kopen zijn gedoneerd en de opbrengsten gaan naar het goede doel Orange Babies.
Maar even terug naar de real stuff. Je kunt kleding, tassen, shoenen kopen van meer dan honderd designers. Laarzen van Manolo, pumps van Jimmy Choo, Tassen van Chanel, jurken van Pucci en Marni, jeans van Blue Blood en ga zo maar door. En regelmatig hangen de prijskaartjes er nog aan. Van dat laatste word ik pas afgunstig. Als dat mij al eens een keer overkomt blijft het toch echt bij een te klein gekocht H&M"etje.
De site bevat een uitgebreide instructie hoe je je spullen moet verkopen en zo goed mogelijk kunt presenteren en fotograferen. De kosten van een advertenitie zijn 5 euro voor een stuk dat tot 50 euro moet opbrengen, 10 euro voor een item dat duurder is dan 150 euro. Verder zijn er nog wat speciale deals te maken als je je advertentie in de spotlight wilt zetten.
Voor kopers ziet de site er overzichterlijk uit zonder dat je te veel informatie krijgt waar je niets mee kunt maar wel doorheen moet, zoals bijvoorbeeld op Marktplaats. Je kunt de spullen goed uitzoeken op maat, prijs en kleur. Je kun took VIP worden en dan heb je de eerste keus om de nieuwe advertenties te bekijken.
Er is een Kids shop voor het modebewuste kroost, Dus ook als moderne moeder kom je aan je trekken voor in elk geval minder euro's dan je er in de winkel voor zou moeten betalen. En het grote voordeel van echte designer kleding is dat het jaren later nog niet outdated is als je de goede stukken kiest.
Dus ladies, dress more for less! Ik vind het een goede site met mooie spullen. Helaas zijn een aantal items, zoals de tassen nog steeds erg duur........... maar ik wacht geduldig tot "mijn" tas voorbij komt!
Veel plezier!
Jellie
Ik blijf het een leuk mens vinden: Annemarie van Gaal! Steeds weer lanceert ze een nieuw initiaitef en ook als het een keer niet lukt, laat ze het er niet bij zitten en begint gewoon met wat nieuws. Ik wil het vandaag hebben over de site http://www.designer-vintage.com/. De site waar je je authentieke designer spullen kunt verkopen en kopen. In tijden van (mode)recessie een uitkomst voor de echte fashionlover. En voor het goede doel vind je op deze site nog een charity shop van Orange babies. Alles spullen die je in deze webshop kunt kopen zijn gedoneerd en de opbrengsten gaan naar het goede doel Orange Babies.
Maar even terug naar de real stuff. Je kunt kleding, tassen, shoenen kopen van meer dan honderd designers. Laarzen van Manolo, pumps van Jimmy Choo, Tassen van Chanel, jurken van Pucci en Marni, jeans van Blue Blood en ga zo maar door. En regelmatig hangen de prijskaartjes er nog aan. Van dat laatste word ik pas afgunstig. Als dat mij al eens een keer overkomt blijft het toch echt bij een te klein gekocht H&M"etje.
De site bevat een uitgebreide instructie hoe je je spullen moet verkopen en zo goed mogelijk kunt presenteren en fotograferen. De kosten van een advertenitie zijn 5 euro voor een stuk dat tot 50 euro moet opbrengen, 10 euro voor een item dat duurder is dan 150 euro. Verder zijn er nog wat speciale deals te maken als je je advertentie in de spotlight wilt zetten.
Voor kopers ziet de site er overzichterlijk uit zonder dat je te veel informatie krijgt waar je niets mee kunt maar wel doorheen moet, zoals bijvoorbeeld op Marktplaats. Je kunt de spullen goed uitzoeken op maat, prijs en kleur. Je kun took VIP worden en dan heb je de eerste keus om de nieuwe advertenties te bekijken.
Er is een Kids shop voor het modebewuste kroost, Dus ook als moderne moeder kom je aan je trekken voor in elk geval minder euro's dan je er in de winkel voor zou moeten betalen. En het grote voordeel van echte designer kleding is dat het jaren later nog niet outdated is als je de goede stukken kiest.
Dus ladies, dress more for less! Ik vind het een goede site met mooie spullen. Helaas zijn een aantal items, zoals de tassen nog steeds erg duur........... maar ik wacht geduldig tot "mijn" tas voorbij komt!
Veel plezier!
Jellie
woensdag 23 december 2009
Sale!!!!!
Hi,
Wat is dat toch voor ondefinieerbaar gevoel dat twee keer paar jaar weer naar boven komt drijven. Je kunt het heel lang wegduwen. De maanden, nou ja weken, ervoor, heb je het idee dat je dit feest deze keer toch echt aan je voorbij laat gaan. De kast hangt immers al vol en het is eigenlijk vooral tijd om dingen weg te gooien.
En dan ineens slaat het virus toe, het virus van de Sale, de uitverkoop! Ik was eigenlijk stilletjes al een beetje trots op mezelf. Want de afgelopen weken heb ik toch niet veel nieuwe spullen gekocht. Nu kon dat ook niet want op de winkelmomenten waren er gewoon andere dingen die voorgingen, maar het resultaat mag er zijn, vind ik zelf.
Nu is het dan toch zo ver. Door de sneeuw ben ik al een paar dagen zo ongeveer aan huis gekluisterd. Je wilt mij niet om je heen hebben als je door de sneeuw moet banjeren. Zelf zie je al niet veel en met mij erbij nog veel minder........ Alleen de deur uit voor het hoogstnoodzakelijke. Beetje cocoonen en achterstellig werk wegwerken. Kortom geen prikkels, zou je zeggen. Morgen nog een paar uur naar kantoor en dan een paar dagen vrij, weer geen prikkels? Toch!
Maar dan ineens komt die mail van http://www.theoutnet.com/ binnen, of ik niet een account wil voor de GO GO Go down sale. Het werkt zo, ze hebben een designersitem in de aanbieding, daarover krijg je een mail en de prijs zakt verder tot dat iemand er op biedt en het item van hem of haar is. Nou, dit was voor mij deze keer de trigger. Ik ben nu de gelukkige bezitter van zo'n account en verheug me op wat komen gaat.
Dat is het Sale-gevoel! Maar nu is er geen houden meer aan als ik niet oppas.
Want in de uitverkoop iets kopen is toch geld besparen? Ik snap niet waarom onder andere mannen dat nou nog steeds niet begrijpen. Dus voordat ik me morgen in het hopelijk wat verder ontdooide sneeuwgebeuren stort en me laat verleiden door wat ik wellicht in de winkels zie hangen, verlekker ik me vanavond nog maar even op het internetgebeuren.
Ik laat het SALE-gevoel dus nu volledig toe. En ergens heb ik me zelf toch altijd wel in de hand. Toch? Niet dan?
Let de SALE begin.
JJ
Wat is dat toch voor ondefinieerbaar gevoel dat twee keer paar jaar weer naar boven komt drijven. Je kunt het heel lang wegduwen. De maanden, nou ja weken, ervoor, heb je het idee dat je dit feest deze keer toch echt aan je voorbij laat gaan. De kast hangt immers al vol en het is eigenlijk vooral tijd om dingen weg te gooien.
En dan ineens slaat het virus toe, het virus van de Sale, de uitverkoop! Ik was eigenlijk stilletjes al een beetje trots op mezelf. Want de afgelopen weken heb ik toch niet veel nieuwe spullen gekocht. Nu kon dat ook niet want op de winkelmomenten waren er gewoon andere dingen die voorgingen, maar het resultaat mag er zijn, vind ik zelf.
Nu is het dan toch zo ver. Door de sneeuw ben ik al een paar dagen zo ongeveer aan huis gekluisterd. Je wilt mij niet om je heen hebben als je door de sneeuw moet banjeren. Zelf zie je al niet veel en met mij erbij nog veel minder........ Alleen de deur uit voor het hoogstnoodzakelijke. Beetje cocoonen en achterstellig werk wegwerken. Kortom geen prikkels, zou je zeggen. Morgen nog een paar uur naar kantoor en dan een paar dagen vrij, weer geen prikkels? Toch!
Maar dan ineens komt die mail van http://www.theoutnet.com/ binnen, of ik niet een account wil voor de GO GO Go down sale. Het werkt zo, ze hebben een designersitem in de aanbieding, daarover krijg je een mail en de prijs zakt verder tot dat iemand er op biedt en het item van hem of haar is. Nou, dit was voor mij deze keer de trigger. Ik ben nu de gelukkige bezitter van zo'n account en verheug me op wat komen gaat.
Dat is het Sale-gevoel! Maar nu is er geen houden meer aan als ik niet oppas.
Want in de uitverkoop iets kopen is toch geld besparen? Ik snap niet waarom onder andere mannen dat nou nog steeds niet begrijpen. Dus voordat ik me morgen in het hopelijk wat verder ontdooide sneeuwgebeuren stort en me laat verleiden door wat ik wellicht in de winkels zie hangen, verlekker ik me vanavond nog maar even op het internetgebeuren.
Ik laat het SALE-gevoel dus nu volledig toe. En ergens heb ik me zelf toch altijd wel in de hand. Toch? Niet dan?
Let de SALE begin.
JJ
zondag 20 december 2009
Ogenupdate: Back in business
Dag,
Heb je dat ook wel eens, dat je wel van alles wilt maar dat het er even niet van komt.
Nou, zo verging het mij de laatste dagen. of eigenlijk weken. En eigenlijk is het niet helemaal eerlijk van mij. Heb ik jullie de afgelopen maanden lastig gevallen met al mijn ogengedoe, kom ik er door van alles en nog wat, in een latere blog daarover meer, niet aan toe om jullie te vertellen dat het nu toch beter gaat met mijn ogen.
Ruim een week geleden gingen we namelijk opnieuw naar het UMCG, waar ik ineens een bijzonder interessant geval lijk te zijn, we konden namelijk meteen doorlopen naar het hoofd van de afdeling terwijl de rest van het ogenvolk gewoon op zijn of haar beurt moest wachten.
De oogdruk werd gemeten en hij was 17! Vijf punten boven het algemeen aanvaardbare kritische punt.Top dus! Of wel deze laatste druppel helpt! Ik hoef nu pas 18 januari weer te komen en wie weet kunnen we dan nog wat medicatie afbouwen want mijn programma (regime!) is nu als volgt:
- 's morgens een halve pil en twee druppels
- 's middags idem
- 's avonds een halve pil en drie druppels
Nou ja, dat moet vol te houden zijn toch! Dus ik ben blij! En nu maar hopen dat deze oplossing heel lang gaat werken.
En het is heel gek, door al de energie die ik hierin heb gestoken, samen met M en alle mensen om mij heen, zijn veel andere dingen naar de achtergrond geraakt. Maar helaas zijn die niet ook meteen opgelost. Niet erg, maar dus meteen nieuwe dingen om mee aan de slag te gaan. Wat misschien ook wel zo is, is dat je ineens erachter komt dat de afgelopen periode toch ook meer energie heeft gekost dan ik zelf had gedacht.
Kortom, ik moet mezelf even herpakken en me even heel goed realiseren dat waar ik vier maanden geleden nog erg bang voor was: namelijk dat het helemaal mis zou kunnen gaan, voorlopig niet aan de orde is! En dat is fijn, erg fijn. Het biedt weer nieuwe kansen, ruimte, nieuwe energie, levenslust. iemand noemde het ooit eens: levenskunst!!!!
Ik zie het nu soms even niet zo, er zijn dingen die ik wil veranderen en waarover ik soms erg twijfel maar gelukkig kan dat ook weer. Want de opties zijn veel groter dan had gekund! Dus Jellie, sprak zij zichzelf vermanend toe: twijfel aan alles maar niet aan dat het goed komt!
Klinkt lekker gestructueerd allemaal niet waar! Maar heus, dat maak ik gauw goed.
Tot gauw,
JJ
Ps, en vergeet niet: de uitverkoop is in volle gang!
Ps2: dank aan iedereen voor de reactie op mijn ogenupdates!
Heb je dat ook wel eens, dat je wel van alles wilt maar dat het er even niet van komt.
Nou, zo verging het mij de laatste dagen. of eigenlijk weken. En eigenlijk is het niet helemaal eerlijk van mij. Heb ik jullie de afgelopen maanden lastig gevallen met al mijn ogengedoe, kom ik er door van alles en nog wat, in een latere blog daarover meer, niet aan toe om jullie te vertellen dat het nu toch beter gaat met mijn ogen.
Ruim een week geleden gingen we namelijk opnieuw naar het UMCG, waar ik ineens een bijzonder interessant geval lijk te zijn, we konden namelijk meteen doorlopen naar het hoofd van de afdeling terwijl de rest van het ogenvolk gewoon op zijn of haar beurt moest wachten.
De oogdruk werd gemeten en hij was 17! Vijf punten boven het algemeen aanvaardbare kritische punt.Top dus! Of wel deze laatste druppel helpt! Ik hoef nu pas 18 januari weer te komen en wie weet kunnen we dan nog wat medicatie afbouwen want mijn programma (regime!) is nu als volgt:
- 's morgens een halve pil en twee druppels
- 's middags idem
- 's avonds een halve pil en drie druppels
Nou ja, dat moet vol te houden zijn toch! Dus ik ben blij! En nu maar hopen dat deze oplossing heel lang gaat werken.
En het is heel gek, door al de energie die ik hierin heb gestoken, samen met M en alle mensen om mij heen, zijn veel andere dingen naar de achtergrond geraakt. Maar helaas zijn die niet ook meteen opgelost. Niet erg, maar dus meteen nieuwe dingen om mee aan de slag te gaan. Wat misschien ook wel zo is, is dat je ineens erachter komt dat de afgelopen periode toch ook meer energie heeft gekost dan ik zelf had gedacht.
Kortom, ik moet mezelf even herpakken en me even heel goed realiseren dat waar ik vier maanden geleden nog erg bang voor was: namelijk dat het helemaal mis zou kunnen gaan, voorlopig niet aan de orde is! En dat is fijn, erg fijn. Het biedt weer nieuwe kansen, ruimte, nieuwe energie, levenslust. iemand noemde het ooit eens: levenskunst!!!!
Ik zie het nu soms even niet zo, er zijn dingen die ik wil veranderen en waarover ik soms erg twijfel maar gelukkig kan dat ook weer. Want de opties zijn veel groter dan had gekund! Dus Jellie, sprak zij zichzelf vermanend toe: twijfel aan alles maar niet aan dat het goed komt!
Klinkt lekker gestructueerd allemaal niet waar! Maar heus, dat maak ik gauw goed.
Tot gauw,
JJ
Ps, en vergeet niet: de uitverkoop is in volle gang!
Ps2: dank aan iedereen voor de reactie op mijn ogenupdates!
maandag 30 november 2009
Ogenupdate: lichtpuntje?
Dag lezer,
Even een korte update. Afgelopen vrijdag zijn we opnieuw naar het UMCG getogen voor de zoveelste afspraak in een paar weken.
En wat bleek: de oogdruk is gezakt van 28 naar 18! Dat ziet er alvast goed uit. Nu nog terug van 1,75 naar 1,5 pil en gedurende ten minste nog anderhalve week goed in de gaten houden of de bijwerking van vocht achter het netvlies zich niet alsnog gaat voordoen. Dat kan namelijk nog steeds gebeuren. Het schijnt namelijk zo te zijn dat als dit zich voordoet, dat heel geleidelijk kan gaan waardoor je het niet meteen in de gaten hebt. Heel langzaam ga je dan troebel zicht krijgen. Dus het blijft van belang om, behalve de druk, ook het zicht heel goed te blijven volgen. Dat doen we dan ook maar door volgende week weer terug te komen voor een nieuwe meting. Maar het was al heel fijn te horen dat het nieuws deze keer iets postiever was dan twee weken geleden.
Deze week mag ik nog een keer naar de optometrist om mij glazen aan te laten meten voor een nieuwe bril. Ook dat gebeurt vanwege de complexiteit van mijn orgen, er zit namelijk ook geen lens meer in het goeie oog, wist ik veel, in het ziekenhuis.
Als we die gegevens boven tafel hebben en ze sluiten aan bij de meting die de opticien al heeft gedaan, kan ik weer gaan doen wat ik het liefste doe: shoppen! Want dan heb ik toch echt een nieuw hip montuur nodig.
Jullie mogen dan allemaal voor mij duimen dat ik die bril nog steeds kan gebruken als hij over twee maanden klaar is. Om deze blog af te sluiten met ene politiek statement, wil ik daarbij nog wel even vermelden dat de ziektekostenverzekering van deze investering zowat nul komma nada vergoedt! Met dank aan ons kabinet en de tweede kamer!
Want zeg nou zelf, zonder bril zou mijn wereld er toch een stuk kleiner uit zien!
So keep your fingers crossed. Ik doe het ook! En laat het licht helder blijven!
Tot gauw,
JJ
Even een korte update. Afgelopen vrijdag zijn we opnieuw naar het UMCG getogen voor de zoveelste afspraak in een paar weken.
En wat bleek: de oogdruk is gezakt van 28 naar 18! Dat ziet er alvast goed uit. Nu nog terug van 1,75 naar 1,5 pil en gedurende ten minste nog anderhalve week goed in de gaten houden of de bijwerking van vocht achter het netvlies zich niet alsnog gaat voordoen. Dat kan namelijk nog steeds gebeuren. Het schijnt namelijk zo te zijn dat als dit zich voordoet, dat heel geleidelijk kan gaan waardoor je het niet meteen in de gaten hebt. Heel langzaam ga je dan troebel zicht krijgen. Dus het blijft van belang om, behalve de druk, ook het zicht heel goed te blijven volgen. Dat doen we dan ook maar door volgende week weer terug te komen voor een nieuwe meting. Maar het was al heel fijn te horen dat het nieuws deze keer iets postiever was dan twee weken geleden.
Deze week mag ik nog een keer naar de optometrist om mij glazen aan te laten meten voor een nieuwe bril. Ook dat gebeurt vanwege de complexiteit van mijn orgen, er zit namelijk ook geen lens meer in het goeie oog, wist ik veel, in het ziekenhuis.
Als we die gegevens boven tafel hebben en ze sluiten aan bij de meting die de opticien al heeft gedaan, kan ik weer gaan doen wat ik het liefste doe: shoppen! Want dan heb ik toch echt een nieuw hip montuur nodig.
Jullie mogen dan allemaal voor mij duimen dat ik die bril nog steeds kan gebruken als hij over twee maanden klaar is. Om deze blog af te sluiten met ene politiek statement, wil ik daarbij nog wel even vermelden dat de ziektekostenverzekering van deze investering zowat nul komma nada vergoedt! Met dank aan ons kabinet en de tweede kamer!
Want zeg nou zelf, zonder bril zou mijn wereld er toch een stuk kleiner uit zien!
So keep your fingers crossed. Ik doe het ook! En laat het licht helder blijven!
Tot gauw,
JJ
zondag 29 november 2009
Missing someone!
Dag lezer,
Deze week zou R, mijn vorige lief jarig zijn. Twee december. Altijd een fijne dag. Zo tijdens de donkere dagen voor kerst, als de eerste adventzondag vaak alweer voorbij is, altijd een feestelijk moment. Maar R is er niet meer. Gisteren hebben we bloemen gebracht naar het graf in G. Het is altijd fijn om daar even te zijn. En het klinkt misschien vreemd, maar als ik daar kom schijnt altijd de zon. Soms is de zon vriendelijk en gul en soms komt hij net door de wolken om ons gedag te zeggen.
Al drie en een half jaar is hij er niet meer en toch lijkt het soms alsof het gisteren was. Dat heeft niets te maken met het feit dat er een nieuwe liefde in mijn leven is. Immers geen enkele liefde is dezelfde. Gelukkig niet, je zou er alleen maar van gaan vergelijken. Vaak kom ik iets tegen in de krant of in een boek of ik ontmoet iemand en dan zou ik dat heel even willen vertellen. Heb je ook gelezen dat..... of wist je al dat die en die............ Maar dat kan niet meer. Nooit meer.
Voordat je het zelf mee maakt kun je je niet voorstellen wat 'nooit' meer is. Misschien is dat maar goed ook want ik weet net wat dat zou betekenen voor de manier waarop je met elkaar om gaat. Als je weet dat elk contact het laatste kan zijn, is volgens mij ieder contact per definitie niet meer vanzelfsprekend en dat is ong veel erger. Maar soms zou je graag een lijstje maken over wat je met elkaar nog wilt delen. Ook al gaat het ogenschijnlijk nergens over als het voor jou belangrijk is, dan doet het er toe.
Gelukkig kun je van iemand blijven houden ook al is hij of zij er niet meer. En wat ik dan soms doe, is even naar boven kijken en zachtjes fluisteren wat ik wil zeggen. Volgens mij moet dat ergens terecht komen, waar dan ook.
R, ik mis je.
Liefs,
JJ
Deze week zou R, mijn vorige lief jarig zijn. Twee december. Altijd een fijne dag. Zo tijdens de donkere dagen voor kerst, als de eerste adventzondag vaak alweer voorbij is, altijd een feestelijk moment. Maar R is er niet meer. Gisteren hebben we bloemen gebracht naar het graf in G. Het is altijd fijn om daar even te zijn. En het klinkt misschien vreemd, maar als ik daar kom schijnt altijd de zon. Soms is de zon vriendelijk en gul en soms komt hij net door de wolken om ons gedag te zeggen.
Al drie en een half jaar is hij er niet meer en toch lijkt het soms alsof het gisteren was. Dat heeft niets te maken met het feit dat er een nieuwe liefde in mijn leven is. Immers geen enkele liefde is dezelfde. Gelukkig niet, je zou er alleen maar van gaan vergelijken. Vaak kom ik iets tegen in de krant of in een boek of ik ontmoet iemand en dan zou ik dat heel even willen vertellen. Heb je ook gelezen dat..... of wist je al dat die en die............ Maar dat kan niet meer. Nooit meer.
Voordat je het zelf mee maakt kun je je niet voorstellen wat 'nooit' meer is. Misschien is dat maar goed ook want ik weet net wat dat zou betekenen voor de manier waarop je met elkaar om gaat. Als je weet dat elk contact het laatste kan zijn, is volgens mij ieder contact per definitie niet meer vanzelfsprekend en dat is ong veel erger. Maar soms zou je graag een lijstje maken over wat je met elkaar nog wilt delen. Ook al gaat het ogenschijnlijk nergens over als het voor jou belangrijk is, dan doet het er toe.
Gelukkig kun je van iemand blijven houden ook al is hij of zij er niet meer. En wat ik dan soms doe, is even naar boven kijken en zachtjes fluisteren wat ik wil zeggen. Volgens mij moet dat ergens terecht komen, waar dan ook.
R, ik mis je.
Liefs,
JJ
zaterdag 21 november 2009
Ogenupdate: trial and error
Dag Lezer,
Het hele leven is trial and error...... zo ook mijn ogenprobleem. oh nee, ik hoor natuurlijk te zeggen: ogenuitdaging! Afgelopen maandag opnieuw naar het UMCG voor een controle. Alles duurde natuurlijk weer veel langer dan gepland dus opnieuw mijn hele agenda overhoop maar daar mag je als patient niet over klagen, geloof ik!
We zaten er om kwart over tien en we waren anderhalf uur later klaar terwijl onze afspraak stond gepland om half 11, maar ok, alles went.
Inmiddels was duidelijk dat minder medicatie in de vorm van pillen niet echt werkte. De eerste week ging het nog maar toen werd het zicht allengs waziger. De oogdruk was echter vrij constant gebleven. Deze poging om tot een optimale behandelwijze te komen, zoals de dokter het uitdrukte, was dus mislukt. Jammer!
Ik zou nu de spanning kunnen opvoeren: komt een operatie dichterbij? Ja, met alle risico's van dien! Maar er was nog één druppel die we konden proberen.
We noemen hem Lumicol of Xalatan. Waarom deze druppel niet eerder in de strijd is geworpen? Hij kan nogal wat bijwerkingen veroorzaken, onder andere vocht achter je netvlies, vooral bij mensen die geen lens meer in hun ogen hebben, zoals ik, maar dat schijnt weer over te gaan als je met druppelen stopt.
Als die bijwerkng zich voordoet, welke leidt tot minder zicht, dan betekent dat dat de eventuele positieve werking van de druppel hierdoor weer teniet wordt gedaan.
Maandagavond zijn we daarmee begonnen en tot vandaag gaat het goed maar wanneer de bijwerking zich kan voordoen, is niet bekend. Dus elke dag is weer spannend. Maar weet je wat nu het gekke is, hoe hou je jezelf voor de gek, wel zien went veel sneller dan minder zien. Dus als het even minder is, schrik je toch meteen.
Kortom het is een proces van trial and error. En daar ben ik nog niet aan gewend. Als je niet oppast, weerhoudt het je om die dingen te doen die je zo graag wilt doen. Je moet scherp blijven en niet te snel gaan roepen: ja maar........ Ik probeer dat dan ook niet te doen maar soms wordt je er wel eens even moedeloos van. Gelukkig zijn er mensen om me heen die me dan corrigerend toespreken en is er altijd het werk als ultieme afleiding, ahum.
So let's stay focussed on the trial and forget as soon as possible about all the errors.......
Tot gauw,
JJ
Het hele leven is trial and error...... zo ook mijn ogenprobleem. oh nee, ik hoor natuurlijk te zeggen: ogenuitdaging! Afgelopen maandag opnieuw naar het UMCG voor een controle. Alles duurde natuurlijk weer veel langer dan gepland dus opnieuw mijn hele agenda overhoop maar daar mag je als patient niet over klagen, geloof ik!
We zaten er om kwart over tien en we waren anderhalf uur later klaar terwijl onze afspraak stond gepland om half 11, maar ok, alles went.
Inmiddels was duidelijk dat minder medicatie in de vorm van pillen niet echt werkte. De eerste week ging het nog maar toen werd het zicht allengs waziger. De oogdruk was echter vrij constant gebleven. Deze poging om tot een optimale behandelwijze te komen, zoals de dokter het uitdrukte, was dus mislukt. Jammer!
Ik zou nu de spanning kunnen opvoeren: komt een operatie dichterbij? Ja, met alle risico's van dien! Maar er was nog één druppel die we konden proberen.
We noemen hem Lumicol of Xalatan. Waarom deze druppel niet eerder in de strijd is geworpen? Hij kan nogal wat bijwerkingen veroorzaken, onder andere vocht achter je netvlies, vooral bij mensen die geen lens meer in hun ogen hebben, zoals ik, maar dat schijnt weer over te gaan als je met druppelen stopt.
Als die bijwerkng zich voordoet, welke leidt tot minder zicht, dan betekent dat dat de eventuele positieve werking van de druppel hierdoor weer teniet wordt gedaan.
Maandagavond zijn we daarmee begonnen en tot vandaag gaat het goed maar wanneer de bijwerking zich kan voordoen, is niet bekend. Dus elke dag is weer spannend. Maar weet je wat nu het gekke is, hoe hou je jezelf voor de gek, wel zien went veel sneller dan minder zien. Dus als het even minder is, schrik je toch meteen.
Kortom het is een proces van trial and error. En daar ben ik nog niet aan gewend. Als je niet oppast, weerhoudt het je om die dingen te doen die je zo graag wilt doen. Je moet scherp blijven en niet te snel gaan roepen: ja maar........ Ik probeer dat dan ook niet te doen maar soms wordt je er wel eens even moedeloos van. Gelukkig zijn er mensen om me heen die me dan corrigerend toespreken en is er altijd het werk als ultieme afleiding, ahum.
So let's stay focussed on the trial and forget as soon as possible about all the errors.......
Tot gauw,
JJ
zaterdag 14 november 2009
Fashionvictim
Lieve lezer,
En dan is het zaterdagmorgen tien uur of om precies te zijn 10.01! Ok, zul je zeggen, waarom is dat belangrijk. Nou dat is het moment dat de site van H&M opengaat. De site met de Jimmy Choo collectie. Jimmy Choo, de van oorsprong Britse schoenenontwerper die we allemaal hebben leren kennen door de schoenen van Carrie, als ze een keer geen Manolo's droeg, tijdens de jaren van Sex and the City.
M heeft voor mij de laptop opgesteld op de eetkamertafel zodat ik tijdens het ontbijt mijn slag kan slaan.
Dit tijdstip is al een hele verbetering. Bij de vorige special collections ging de site om 00.01 uur open. Maar eigenlijk maakt het niets uit want opnieuw is alles overbelast.
Ik ben inmiddels op de site maar men laat mij vriendelijk weten dat wegens grote drukte, ik de winkel nog niet in kan............ en het vooral opnieuw moet proberen. Tijdens het typen van deze column klik ik dan ook regelmatig even terug naar de webpagina van H&M om te checken of de deuren voor mij al open gaan.
Dus tot op dit moment nog geen succes. Jammer, jammer, jammer............ want vooraf had ik het allemaal natuurlijk al gezien. De leren jurk, de schoenen, de tuniek, de sieraden. En ik geef het volmondig toe: de hype!
Want diep in mijn hart wist ik natuurlijk al lang dat het een hele toer zou worden om de site binnen te komen omdat iedereen iets wil hebben of het nou mooi is of niet. Maar toch wil ik ook mee doen en een poging wagen. Ik heb al een kast vol kleren, fantastische spullen maar het nieuwe, het andere, blijft lonken.
Schaam ik me er voor? Nee, ik ben ook niet trots op mezelf. Toch doe ik ook weer mee aan de hype.
En daarom verklaar ik mezelf hierbij tot slachtoffer van de mode en ik vind het heerlijk. Dus duim voor me, ik ga voor de zwarte leren jurk, maat 40, want ruilen mag niet en kleiner maken kan altijd....
Lfs,
JJ
Ps, kijk vooral morgen op de site: http://www.hm.com/
Ps2, en om 12.15 was de buit slechts 1 paar oorbellen....... nu maar op naar Marktplaats. Wellicht staat daar de andere helft van de collectie online voor twee keer zoveel geld! Speciaal voor mij en al die andere slachtoffers van de mode.
Ps3, het is nu maandagavond 16 november en Marktplaats staat vol met Jimmy Choo producten. Ik probeer me niet gek te laten maken en ben nog steeds in de race voor twee fantastische armbanden.......... die nu al anderhalf keer zo duur zijn als in de winkel, maar ja, je moet er wat voor over hebben.
En dan is het zaterdagmorgen tien uur of om precies te zijn 10.01! Ok, zul je zeggen, waarom is dat belangrijk. Nou dat is het moment dat de site van H&M opengaat. De site met de Jimmy Choo collectie. Jimmy Choo, de van oorsprong Britse schoenenontwerper die we allemaal hebben leren kennen door de schoenen van Carrie, als ze een keer geen Manolo's droeg, tijdens de jaren van Sex and the City.
M heeft voor mij de laptop opgesteld op de eetkamertafel zodat ik tijdens het ontbijt mijn slag kan slaan.
Dit tijdstip is al een hele verbetering. Bij de vorige special collections ging de site om 00.01 uur open. Maar eigenlijk maakt het niets uit want opnieuw is alles overbelast.
Ik ben inmiddels op de site maar men laat mij vriendelijk weten dat wegens grote drukte, ik de winkel nog niet in kan............ en het vooral opnieuw moet proberen. Tijdens het typen van deze column klik ik dan ook regelmatig even terug naar de webpagina van H&M om te checken of de deuren voor mij al open gaan.
Dus tot op dit moment nog geen succes. Jammer, jammer, jammer............ want vooraf had ik het allemaal natuurlijk al gezien. De leren jurk, de schoenen, de tuniek, de sieraden. En ik geef het volmondig toe: de hype!
Want diep in mijn hart wist ik natuurlijk al lang dat het een hele toer zou worden om de site binnen te komen omdat iedereen iets wil hebben of het nou mooi is of niet. Maar toch wil ik ook mee doen en een poging wagen. Ik heb al een kast vol kleren, fantastische spullen maar het nieuwe, het andere, blijft lonken.
Schaam ik me er voor? Nee, ik ben ook niet trots op mezelf. Toch doe ik ook weer mee aan de hype.
En daarom verklaar ik mezelf hierbij tot slachtoffer van de mode en ik vind het heerlijk. Dus duim voor me, ik ga voor de zwarte leren jurk, maat 40, want ruilen mag niet en kleiner maken kan altijd....
Lfs,
JJ
Ps, kijk vooral morgen op de site: http://www.hm.com/
Ps2, en om 12.15 was de buit slechts 1 paar oorbellen....... nu maar op naar Marktplaats. Wellicht staat daar de andere helft van de collectie online voor twee keer zoveel geld! Speciaal voor mij en al die andere slachtoffers van de mode.
Ps3, het is nu maandagavond 16 november en Marktplaats staat vol met Jimmy Choo producten. Ik probeer me niet gek te laten maken en ben nog steeds in de race voor twee fantastische armbanden.......... die nu al anderhalf keer zo duur zijn als in de winkel, maar ja, je moet er wat voor over hebben.
vrijdag 6 november 2009
Bibliotheekblog: Column voor het Bibliotheekblad.
De Costa Luminosa
Deze zomer heb ik een cruise gemaakt. Ja, inderdaad op zo’n groot schip, de Costa Luminosa, driehonderd meter lang, dat ‘s nachts vaart en overdag vreemde havens aandoet. Ik bezocht onder andere Riga, Helsinki en Talinn.
Achtentwintighonderd gasten bevolkten het schip, negenhonderd medewerkers uit meer dan 35 landen probeerden het ons, verwende vakantiegangers naar de zin te maken met een grote diversiteit aan producten en diensten, variërend van een animatieprogramma vol muziek en dans tot dagelijkse hardlooptrainingen onder leiding van een coach. Natuurlijk was er een bibliotheek aan boord met boeken in tien talen, vijf computers en kranten die regelmatig werden ververst.
Al varende bekroop mij het gevoel, ik kan mijn werk moeilijk loslaten, dat dit cruiseschip een mooie metafoor is voor onze branche. Ook de bibliotheken bieden vele producten en diensten aan zonder vooraf veel marktonderzoek te doen.
Een voorbeeld: er werd aan boord gegeten in shifts van 800 man met een vast menu en steeds dezelfde tafelschikking voor iedereen. Anders zou de reis te duur worden en het logistieke proces te ingewikkeld.
Zowel aan boord als in de bibliotheken is er nog weinig aandacht voor het focussen op specifieke doelgroepen.
Dan het personeel: iedereen weet wat ie moet doen en vaak hebben mensen meerdere taken. Hoe we ook hebben geprobeerd medewerkers kritische opmerkingen te ontlokken, het lukte ons niet. Enerzijds kwam dat omdat iedereen het de gasten graag naar de zin wilde maken, anderzijds was het duidelijk dat men een goede tijd had aan boord en de ambitie om zichzelf te ontwikkelen groot was. Hoe vaak komen wij het tegenovergestelde nog niet tegen. Mensen zijn niet gemotiveerd om zichzelf verder te ontwikkelen en nemen niet de regie over hun eigen loopbaan in handen. Ze blijven te lang vasthouden aan hoe het ooit was.
Aan boord spelen de officieren dan een belangrijke rol. Zij voeren de troepen aan, laten zien welke koers er wordt gevaren en waarom. Wij, managers van bibliotheekorganisaties, moeten dat ook veel meer doen. Hoe ouderwets het ook klinkt, wij moeten een zichtbare voorbeeldfunctie vervullen net als die officieren die je overal tegenkwam.
Maar officieren zijn niets zonder een kapitein. In ons geval: Kapitein Mouro, het equivalent van kapitein Stubing van de Love Boat. Uiteindelijk is de kapitein het boegbeeld van het schip, degene die de koers uitzet. In onze branche zijn we mijns inziens naarstig op zoek naar een kapitein. En of dat nou de voorzitter of de directeur van de brancheorganisatie of het sectorinstituut, wordt, is uiteindelijk totaal onbelangrijk, als ie er maar komt! Want anders gaat deze branche, net als dat andere beroemde cruiseschip in 1912, reddeloos ten onder.
Ps, wie heeft zijn sollicitatiebrief al klaar?
Deze zomer heb ik een cruise gemaakt. Ja, inderdaad op zo’n groot schip, de Costa Luminosa, driehonderd meter lang, dat ‘s nachts vaart en overdag vreemde havens aandoet. Ik bezocht onder andere Riga, Helsinki en Talinn.
Achtentwintighonderd gasten bevolkten het schip, negenhonderd medewerkers uit meer dan 35 landen probeerden het ons, verwende vakantiegangers naar de zin te maken met een grote diversiteit aan producten en diensten, variërend van een animatieprogramma vol muziek en dans tot dagelijkse hardlooptrainingen onder leiding van een coach. Natuurlijk was er een bibliotheek aan boord met boeken in tien talen, vijf computers en kranten die regelmatig werden ververst.
Al varende bekroop mij het gevoel, ik kan mijn werk moeilijk loslaten, dat dit cruiseschip een mooie metafoor is voor onze branche. Ook de bibliotheken bieden vele producten en diensten aan zonder vooraf veel marktonderzoek te doen.
Een voorbeeld: er werd aan boord gegeten in shifts van 800 man met een vast menu en steeds dezelfde tafelschikking voor iedereen. Anders zou de reis te duur worden en het logistieke proces te ingewikkeld.
Zowel aan boord als in de bibliotheken is er nog weinig aandacht voor het focussen op specifieke doelgroepen.
Dan het personeel: iedereen weet wat ie moet doen en vaak hebben mensen meerdere taken. Hoe we ook hebben geprobeerd medewerkers kritische opmerkingen te ontlokken, het lukte ons niet. Enerzijds kwam dat omdat iedereen het de gasten graag naar de zin wilde maken, anderzijds was het duidelijk dat men een goede tijd had aan boord en de ambitie om zichzelf te ontwikkelen groot was. Hoe vaak komen wij het tegenovergestelde nog niet tegen. Mensen zijn niet gemotiveerd om zichzelf verder te ontwikkelen en nemen niet de regie over hun eigen loopbaan in handen. Ze blijven te lang vasthouden aan hoe het ooit was.
Aan boord spelen de officieren dan een belangrijke rol. Zij voeren de troepen aan, laten zien welke koers er wordt gevaren en waarom. Wij, managers van bibliotheekorganisaties, moeten dat ook veel meer doen. Hoe ouderwets het ook klinkt, wij moeten een zichtbare voorbeeldfunctie vervullen net als die officieren die je overal tegenkwam.
Maar officieren zijn niets zonder een kapitein. In ons geval: Kapitein Mouro, het equivalent van kapitein Stubing van de Love Boat. Uiteindelijk is de kapitein het boegbeeld van het schip, degene die de koers uitzet. In onze branche zijn we mijns inziens naarstig op zoek naar een kapitein. En of dat nou de voorzitter of de directeur van de brancheorganisatie of het sectorinstituut, wordt, is uiteindelijk totaal onbelangrijk, als ie er maar komt! Want anders gaat deze branche, net als dat andere beroemde cruiseschip in 1912, reddeloos ten onder.
Ps, wie heeft zijn sollicitatiebrief al klaar?
maandag 2 november 2009
Vrouwen aan de top!
Dag,
Hebben jullie het al gelezen: http://www.womancapital.nl/manifest/manifest.htm van Woman Capital?
Ik heb het manifest inmiddels ondertekend. Ik had het liever niet gedaan. Lang heb ik op het standpunt gestaan dat, en dan betrek ik het maar op mezelf, ik niet als excuus truus een hogere functie aangeboden wil krijgen in een organisatie. In het verleden heb ik daarom zelfs banen geweigerd. Maar dat was tenminste vijftien jaar geleden. Toen hoopte ik nog dat het aantal vrouwen in hogere functies vanzelf zou toenemen. Of omdat de mannen niet langer om ons heen konden, of omdat het oldboys netwerk vanzelf uit zijn voegen zou barsten. Maar helaas, het aantal vrouwen in veel topposities is in veel sectoren nog steeds marginaal.
Is dit manifest waarin gepleit wordt voor quota voor vrouwen in bestuurs- en toezichthoudende functies in grotere bedrijven, dan de beste oplossing. Nee, want we willen niet alleen vrouwen in bestuursfuncties maar ook op hogere posten in de bedrijven zelf. En dan niet alleen in de grote organisaties en bedrijven maar ook in bijvoorbeeld het MKB. Niet alles valt te realiseren door middel van quota. Vaak zullen we moeten beginnen met streefcijfers waarbij we de organisaties die dat niet halen, er op aanspreken waarom hen dat niet lukt. Ze moeten aantonen wat ze hebben gedaan om vrouwen binnen te halen en te behouden. Waarbij het dan uiteindelijk gaat om een goede balans tussen het aantal mannen en vrouwen.
Dus nee, dit manifest is niet mijn ideaal. Quota zouden niet nodig moeten zijn. Maar we moeten ergens beginnen. Als we aan de kant blijven staan, gebeurt er namelijk helemaal niks of heel erg weinig zoals we de afgelopen jaren helaas hebben moeten constateren.
Je kunt dit manifest nog steeds ondertekenen. En laten we in de tussentijd vanuit onze eigen werkkringen en omgevingen bijdragen aan een betere man-vrouw verhouding in organisaties waardoor, in mijn optiek, de effectiviteit van een organisatie alleen maar kan verbeteren.
Ik wens ons succes.
Jellie
Ps, een ander goed initiatief op dit gebied is http://www.talentnaardetop.nl/
Hebben jullie het al gelezen: http://www.womancapital.nl/manifest/manifest.htm van Woman Capital?
Ik heb het manifest inmiddels ondertekend. Ik had het liever niet gedaan. Lang heb ik op het standpunt gestaan dat, en dan betrek ik het maar op mezelf, ik niet als excuus truus een hogere functie aangeboden wil krijgen in een organisatie. In het verleden heb ik daarom zelfs banen geweigerd. Maar dat was tenminste vijftien jaar geleden. Toen hoopte ik nog dat het aantal vrouwen in hogere functies vanzelf zou toenemen. Of omdat de mannen niet langer om ons heen konden, of omdat het oldboys netwerk vanzelf uit zijn voegen zou barsten. Maar helaas, het aantal vrouwen in veel topposities is in veel sectoren nog steeds marginaal.
Is dit manifest waarin gepleit wordt voor quota voor vrouwen in bestuurs- en toezichthoudende functies in grotere bedrijven, dan de beste oplossing. Nee, want we willen niet alleen vrouwen in bestuursfuncties maar ook op hogere posten in de bedrijven zelf. En dan niet alleen in de grote organisaties en bedrijven maar ook in bijvoorbeeld het MKB. Niet alles valt te realiseren door middel van quota. Vaak zullen we moeten beginnen met streefcijfers waarbij we de organisaties die dat niet halen, er op aanspreken waarom hen dat niet lukt. Ze moeten aantonen wat ze hebben gedaan om vrouwen binnen te halen en te behouden. Waarbij het dan uiteindelijk gaat om een goede balans tussen het aantal mannen en vrouwen.
Dus nee, dit manifest is niet mijn ideaal. Quota zouden niet nodig moeten zijn. Maar we moeten ergens beginnen. Als we aan de kant blijven staan, gebeurt er namelijk helemaal niks of heel erg weinig zoals we de afgelopen jaren helaas hebben moeten constateren.
Je kunt dit manifest nog steeds ondertekenen. En laten we in de tussentijd vanuit onze eigen werkkringen en omgevingen bijdragen aan een betere man-vrouw verhouding in organisaties waardoor, in mijn optiek, de effectiviteit van een organisatie alleen maar kan verbeteren.
Ik wens ons succes.
Jellie
Ps, een ander goed initiatief op dit gebied is http://www.talentnaardetop.nl/
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
